Nauka rysunku w szkole rysunku MuzaWena

Giotto

Giotto, właściwie Angiolo di Bondone, zrobniale: Angiolotto (ok. 1266-1337), malarz i architekt włoski. Campanile di Giotto (Firenze) W młodości Giotto zdobywał wykształcenie w pracowni florenckiego artysty Cimabue, który w latach 1288-1292 wykonywał freski w kościele Świętego Franciszka w Asyżu. Wraz z mistrzem pojawił się i jego uczeń. Przy freskach pracowało wielu artystów m.in. z Rzymu i dzięki temu Giotto mógł zdobyć gruntowne wykształcenie. Utalentowany młody malarz był coraz częściej dopuszczany do pracy przy freskach i dzisiaj badacze wiodą spór o autorstwo poszczególnych malowideł. Z pewnością rola Giotta w malowaniu fresków wzrastała z czasem, ale przypisywanie mu całości fresków to uproszczenie wynikające z jego późniejszej sławy. W każdym razie freski z kościoła Świętego Franciszka w Asyżu ilustrują rozwój malarstwa włoskiego i zapowiadają sztukę Renesansu. Od roku 1298 Giotto pracował w Rzymie, ale jego mozaika w Bazylice Świętego Piotra nie zachowała się. Po powrocie do Florencji Giotto ożenił się z Ciutą di Lapo del Pela. Mieli ośmioro dzieci; czterech synów i cztery córki. W latach 1303-1305 Giotto pracuje w Padwie malując freski kaplicy Scrovegnich (dell'Arena). Jest to najlepiej udokumentowane dzieło Giotta. Kaplica poświęcona jest Marii i Jezusowi. Na ścianch bocznych umieszczono po trzy cykle obrazów; jeden nad drugim. Górny prawy to sześć obrazów z życia Joachima i Anny, rodziców Marii. Górny lewy to sześć obrazów o życiu Marii do momentu Zwiastowania. Środkowy cykl to dwadześcia dwa obrazy z życia Jezusa, usytuowane po obu stronach kaplicy. Natomiast cykle dolne to alegorie siedmiu cnót (strona prawa) i siedmiu grzechów głównych (strona lewa). Wszystkie cykle wiąże ze sobą fresk Ostatnia Wieczerza namalowany na ścianie nad wejściem do kaplicy. Freski w prezbiterium kaplicy Areny (Scrovegnich) powstały po roku 1317 i wykonali je prawdopodobnie uczniowie Giotta. Złożenie do grobu 1304-1306, (200 x 185 cm) Fresk w Kaplicy Scrovegnich (Arena Chapel), Padwa W latach 1310-1320 Giotto prowadzi prace malarskie we florenckiej Bazylice Santa Croce, dekorując freskami cztery kaplice. Od roku 1328 pracuje w Neapolu na zlecenie Roberta Andegaweńskiego, króla Neapolu. Dekoruje freskami kaplicę pałacową i tworzy cykl obrazów Sławni ludzie w wielkiej sali pałacu królewskiego. Po powrocie do Florencji w 1334 roku otrzymuje stanowisko nadzorcy budowy miasta i katedry. Projektuje dzwonnicę, Ponte Carraia (most na rzece Arno), modernizuje foryfikacje miasta. Wkróte umiera w pełni sławy. Cennino Cennini włoski malarz i teoretyk malarstwa napisał o nim: sztukę malarską zamienił z greckiej w łacińską i uczynił ją nowoczesną; jego dzielo było doskonalsze niż czyjekolwiek gdziekolwiek indziej. Giottem zachwycali się krytycy i malarze prawie każdej epoki; nazareńczycy, prerafaelici, malarze z Pont-Aven z Gauguinem na czele. Wszyscy doceniali skalę barw, harmonię koloru, zrównoważenie kompozycji i metafizyczny spokój malowanych postaci. Najważniejsze dzieła: * Freski w kościele Św. Franciszka w Asyżu * Freski; Sceny z życia Marii i Jezusa Chrystusa w kaplicy dell'Arena w Padwie * Freski w kościele Santa Croce we Florencji